Wat is er in Lourdes


Tijdens mijn verblijf in Lourdes heb ik veel gesprekken gehad en gevoerd met vele mensen uit verschillende delen van Nederland iedereen kwam met een eigen idee over Lourdes. Veel mensen komen met een probleem , een ziekte, vragen of uit nieuwsgierigheid  naar de bedevaartsplaats om te bidden vragen om een oplossing, genezing voor zichzelf of voor anderen. Vele komen er ook om  vooral zieken en ouderen te helpen die hebben vaak die hulp nodig op het terrein of in de verzorging. Sommige worden naar Lourdes getrokken en weten niet waarom die behoefte er is. Deze mensen zijn zoekend. Ze missen iets maar weten niet wat, want eigenlijk hebben ze alles al maar hun weg leidt ze naar hier.
Wanneer je in Lourdes aankomt met zijn drukke winkeltjes smalle straatjes en je bereikt dan het Heiligdom denk je bij jezelf moet ik hier mijn weg vinden in deze stroom mensen. Allemaal vreemden van elkaar je hoort Engels Duits Frans Spaans Italiaans Chinees en nog veel meer talen door elkaar praten. Maar als je er bent dan loop je in de stroom geen verschillende mensen maar een groep, in een stroom naar de grot om te zien waar zich het wonder afspeelde je kent geen enkele mens en je loopt tegen elkaar arm in arm elkaar aankijkend naar de grot in een rustig tempo dat iedereen bij kan houden. Niet naar de mooie kerken, niet naar het water, nergens heen.  Alleen de simpele grot waar Maria kwam is belangrijk. Als je daar geweest bent is het goed.
Als je na een paar dagen in Lourdes geweest te zijn praat met verschillende mensen krijg je veel verhalen te horen. Levensverhalen over eigen jeugd, handicaps die men heeft, gestorven partners, gestorven kinderen en moeilijkheden die men in het leven ervaart. Het mooie van de bedevaartsplaats is dat iedereen zijn verhaal wil vertellen tegen mensen die willen luisteren. Verhalen die thuis verzwegen worden, dingen waar je nooit over sprak komen boven drijven en worden verteld. Verteld tegen volkomen vreemde mensen die je nog nooit gezien hebt en misschien ook wel nooit meer zult zien en toch groeit er een band voor het leven omdat jij het was die op dat moment even tijd had voor een mens in nood en een bemoedigend woord sprak.
Als je bijna naar huis toe gaat ken je bijna iedereen van de gesprekken die je had, de kruisweg die je gelopen hebt, die naast je zat tijdens het baden, die je in hetzelfde hotel die tegen kwam of  in de winkel. Je hoeft geen ingewikkeld gesprek je ziet elkaar, je herkent de mens en zijn levensweg, je weet wat de ander nodig heeft, je kijkt en glimlacht en er spring een vonk over en het is goed er ontstaat kracht en vreugde voor jou e de ander. De mens die drie dagen geleden nog helemaal vreemd was, je kende hem niet en nu is die mens een vriend,  een lotgenoot, een steuntje op je moeilijke weg in het leven, een lichtje in je leven. Je voelt je rijker want je bent een belangrijk persoon tegen gekomen.
Hoe het komt weet ik niet maar wat ik wel ervaren heb is dat er liefde stroomt in Lourdes en geborgenheid. Liefde en geborgenheid die een omgeving schept van vertrouwen waar de wil om te praten groeit. Praten over wat je dwars zit, waar je het al lang moeilijk mee hebt. In die gesprekken worden mensen verlost allen omdat je er de tijd voor neemt. En er is tijd, iedereen die er is heeft al de dingen van zijn agenda geschrapt er staat voor even niets op de agenda als vieren. Vieren van diensten, vieren van gezellig eten, vieren van gesprek, vieren dat Maria er was en dat mogen wij ervaren omdat ze ons wil vertrouwen zodat wij elkaar kunnen vertouwen en bemoedigen en helpen.